Kurtsoa bukatzear dago eta beraz, blogari itxiera emateko ordua iritsi da. Hortaz, amaiera gixa, gure lan guztiaren inguruko laburpen bat egingo dugu, dena argi geratu dadin. Hilabete hauetan zehar aniztasunaren inguruko informazioarekin ibili gara lanean, eztabaidatzen, hausnartzen, etab. eta guzti honi esker gaur eta orain gauden lekuan kokatzen gara ikasketa-prozesu berezi honi esker. Lan honekiko espektatiba altuak genituen arren, denbora aurrera joan ahala, geroz eta gehiago harritu egin gaitu. A ipatu beharra dugu aniztasunarekiko begirada aldatu zaigula, benetan barne lanketa egiteko baliagarria izan baitzaigu eta. Gure bidaia hau, Tabakaleran hasi genuen, proiektu honetako lehen saioa bertan izan baitzen. Hasieran, hezkuntzaren inguruko argazki batzuk aurkeztu zizkiguten eta ondoren, Madrassa Collective erakusketa ikusteko aukera izan genuen, bertatik gure narratiba digitalerako hainbat ideia lortzearren. Tabakalerarekin batera beste 3 saio gehiago egin genituen, guzti...
SARRERA Motxiladun haurrak, euskal presoen seme-alabak dira. Izendapen hau euskal presoen seme-alabak espetxean jaiotako haurrei zuzendua dago edo gurasoetako bat edo biak espetxean dituztenak adierazteko erabiltzen da. Dispertsio politikaren ondorioz, haur hauen gurasoak etxetik urrun daude eta beraz, honek, eragin zuzena du haurrengan. Beraz, erabaki politikoaren ondorioz, motxiladun haurrak behartuak daude kilometro asko egitera eta horrek, haurraren sufrimendua ekartzen du, baita hauen egunerokotasunean hainbat ondorio ere. Haur hauek, lotan daudenean sehaskatik eta ohetik altxarazi behar izaten dira, kilometro eta ordu asko igaro ondoren, hauen gurasoak, aitona-amonak edo senitarteko urrunak ikus ahal izateko. Atsedena hartzen egon behar luketen denboran, kilometroak eta kilometroak egin behar izaten dituzte bai autoaren eserlekuan, bai geltokiaren andenean itxaroten,... Jolasean ibili behar luketen garaian, autoaren eserlekuari lotuta edo espetxeko...